Matt Hoorn is een man die zegt de wet goed te kennen. Hij laat dat veelvuldig zien door wetten te quoten kopiëren in zijn email, websites en andere vormen van communicatie. Dat lijkt allemaal heel mooi en Matt wekt de schijn dat hij een integere man is die leeft bij regels die door een democratische meerderheid zijn opgesteld. Ook een integere man als Matt laat echter wel eens een steekje vallen. Zeker als het gaat om auteursrechtwetgeving.

De vrienden van Matt vonden deze week weer eens een toevoeging voor Matt’s Copy Shop. Het was een stukje waar de hele wereld over rapporteerde: Wiki veranderingen kunnen namelijk getraceerd worden (vanwaar die interesse Matt?). De schrijver van het stukje, reageerde en wijde er zelfs een post op zijn eigen log aan. Hierin vermeldt hij doodleuk dat hij een CC licentie heeft.

Maar wat is zo’n CC licentie, wat voor rechten kun je er aan ontlenen en natuurlijk: houdt Matt zich hieraan?

Update: Matt Hoorn Vo Nguyen heeft inmiddels de auteur toegevoegd aan het artikel. Het woord ‘ingezonden’ is echter nog steeds te lezen. Let je trouwens een beetje op Matt? Dit is al de tweede grove fout van Vo Nguyen in een paar weken tijd.

Wat is eigenlijk een CC licentie?

Creative Commons is een Amerikaans project met als doel het makkelijker beschikbaar maken van publicaties dan onder traditioneel auteursrecht of copyright mogelijk is. Wij zeggen niet advocaat te zijn dus we willen niet te veel ingaan op wat het verschil precies is of wat de voor- en nadelen zijn van deze constructie. Wat we wel snappen is de hele simpel opgestelde licentie die het volgende zegt:

De gebruiker mag:
* het werk kopiëren, verspreiden en doorgeven
* Remixen – afgeleide werken maken
Onder de volgende voorwaarde: NAAMSVERMELDING.
De gebruiker dient bij het werk de door de maker of de licentiegever aangegeven naam te vermelden (maar niet zodanig dat de indruk gewekt wordt dat zij daarmee instemmen met uw werk of uw gebruik van het werk).

Houdt Matt Witheet zich aan deze CC licentie?

Als we kijken naar hoe de CC licentie door Witheet Matt wordt geïnterpreteerd, zien we dat er aan het enige dat gevraagd wordt in de licentie niet wordt voldaan: NAAMSVERMELDING. Dit wordt namelijk “ingezonden post” genoemd.

Welke rechten kun je dan wel aan zo’n CC licentie ontlenen?

Natuurlijk is het maar net hoe graag iemand zijn recht wil halen. Het is vaak het geval dat mensen die zich met een open source project bezig houden niet zo moeilijk doen en vaak al blij zijn dat hun bijdrage wordt hergebruikt. Dat neemt natuurlijk niet weg dat dit een vorm van diefstal is en eigenlijk niet netjes dat zulke afspraken met voeten getreden worden.

De belangrijkste test van deze CC licentie heeft toevalligerwijs in Nederland plaats gevonden. We zijn dan ook erg verbaasd dat juist Matt, kenner van duizenden uitspraken in het Nederlandse recht en goede vriend van Adam Curry, niet wist wat de gevolgen van een overtreding van deze licentie kunnen zijn.

Adam Curry vs Weekend over een CC licentie in 2006

In 2006 sleepte Adam Curry het weekblad Weekend voor het groene bankje omdat deze onrechtmatig foto’s van Adam ‘s Flickr pagina had gepubliceerd. Deze foto’s zijn beschermt onder de CC licentie en Adam wilde deze strijd graag aangaan. De uitslag viel uit in het nadeel van Weekend, de rechter besliste het volgende:

De voorzieningenrechter:

1. Verbiedt gedaagden na betekening van dit vonnis ieder gebruik, iedere verveelvoudiging en/of iedere openbaarmaking van de werken van [eiser1], die zijn geplaatst op de website www.flickr.com , zonder voorafgaande schriftelijke toestemming te staken en gestaakt te houden, tenzij dit gebruik, deze verveelvoudiging en/of deze openbaarmaking in overeenstemming is met het bepaalde in de voorwaarden waaronder de werken door [eiser1] op die website ter beschikking worden gesteld als vermeld in de Creative Commons Public License Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.0 en/of is toegestaan op basis van wettelijke bepalingen, een en ander op straffe van een dwangsom van€ 1.000,- per overtreding van dit verbod met een maximum van € 20.000,-.

In het kort komt het er op neer dat je dat niet meer mag doen en anders moet je dokken. De licentie werkt! Vreugde alom in Open Source Land. Het is alleen wel jammer dat veel van de producenten van deze publicaties niet de tijd en het geld hebben om er een rechtszaak van te maken.

Conclusie

Wij snappen wat Edwin Mijnsbergen zegt: “Ik vermoed dat ik hier weinig tegen kan doen. En als ik dat wel kan heb ik daar geen zin in. Ik verdien er immers geen cent aan en er is dus ook geen sprake van inkomstenderving ofzo. …… Het stemt je, op een andere manier, toch weer even tot nadenken over copyright en plagiaat.”

Er is inderdaad weinig aan te doen maar het is wel weer een voorbeeld van hoe enkelen zich gedragen in een gemeenschap die gebouwd is op eerlijkheid en “het houden aan gemeenschappelijke afspraken”. Daarnaast gaat het er niet om gaat of het slachtoffer inkomsten derft maar of de onrechtmatige gebruiker inkomsten probeert te genereren met andermans eigendom zonder diegene daarvan van op de hoogte te stellen.

Laat de auteursrechten maar aan Matt over. Matt heeft het sleuren en pleuren uitgevonden. Maar wie gaat hem nou eens voor de rechter dagen?